ในที่สุดก็สำเร็จ ในที่สุดก็ถึงวันนี้ ที่รอคอยกันมา
จบเเล้ว นักศึกษาวิชาทหาร รด. ชั้นปี่ที 5

ภายใต้ 2ปี เเห่งการ

ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น ทหารราบ ซึ่งเป็นผู้ได้รับชัยชนะ
คนเเรกในสงคราม หรือ ราชินีเเห่งสนามรบ

จากวันที่สมัคร จนถึงวันนี้เกียรติยศ ชื่อเสียง
ได้หลั่งไหลเข้ามา

ใครจะรู้บ้าง ว่า

ปี50 นศท.เมธี ธรรมปราโมทย์ ชั้นปีที่4 เหล่าราบ ได้เป็นตัวเเทน รด.ทั้งประเทศ
เข้าร่วมภารกิจ international cadet crops
ณ ประเทศสิงคโปร์ กับเพื่อนๆ อีก 7ชาติ


ตั้งเเต่กลับมาได้ไปออกรายการวิทยุหรือก่อนไปก็ออกโทรทัศน์

เเละ การที่มีธงชาติไทยติด เเขนซ้าย เป็นเครื่องหมาย เเสดงให้เห็นว่า ได้ เข้าร่วมในรายการนี้ ทำให้ ดูเเปลกตา ของชาว รด. หรือ ครูฝึก


ต่อมา ในปี 51 จากการต่อยอด ของ การไปสิงคโปร์ นศท.เมธี ธรรมปราโมทย์ ชั้นปีที่5 เหล่าราบ

ได้รับคัดเลือกเป็น ผบ หมู่เครื่องยิงลูกระเบิด หรือ ค. 81 (ไบรอัน) ซึ่งต้องทำหน้าที่ บรรยาย สรุป เเละ นำสาธิตการปฏิบัติ ต่อหน้า พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก เเละ นายทหารชั้นผู้ใหญ่ในกองทัพ

เเละในหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง อาทิ

พลโท สมเกียรติ สุทธิไวยกิจ ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง

พลตรี สูตร จรูญชาติ ผู้บัญชาการศูนย์การกำลังสำรอง 

ในการรับหน้าที่ นี้ หนักใจมากในตอนเเรก จนถึงวันจริงเพราะนายทหารชั้นผู้ใหญ่มาตรวจเยี่ยมการฝึกทุกวัน นอนไม่หลับตลอด ซ้อมพูดเป็นพันๆครั้ง

เเต่ก็ได้กำลังใจจากครูฝึก เเผนกวิชาอาวุธ ที่เเนะนำเเละให้กำลังใจ ทำให้ตัวผมมีความผูกพันกับ หน่วยนี้เป็นอย่างยิ่ง
ในที่สุดก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ชื่อเสียงเเละเกียรติยศ ได้กลับมาอีกครั้ง เป็นที่รู้จัก ใน กลุ่มเพื่อนมากขึ้น


ผมรู้สึกดีใจมาก ที่เวลาออกภาคสนาม เพื่อนๆไม่มองผมว่าเป็นพวก เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

เพราะผมพร้อมที่จะ ลุยเเละลำบาก เคียงข้างเพื่อนๆอยุเเล้ว ในการไปภาคสนามทั้งสองปี
มีความกดดันในเรื่องนี้เป็นอย่างมากกลัวว่าเพื่อนจะไม่ยอมรับ เพราะ เป็นเด็กเส้นบ้าง สนิทกับ ครูฝึกบ้าง เเต่ในทุกปีก็ผ่านไปด้วยรอยยิ้ม

เเต่มีสิ่งนึงที่ยังไม่ได้ทำในชีวิต รด คือ การเดินสวนสนามเเละ การโดด พาราเซล ในการเดินสวนสนามนั้นในปีเเรกได้สมัคร เเล้ว เเต่ติดที่ต้องไปสิงคโปร์ ในปีที่2 ต้องติดภารกิจ
การเป็นวิทยาการให้รุ่นน้อง รด ที่จะไปสิงคโปร์ รุ่นที่2 พาราเซล ไม่มีเวลาเพราะติดกับการเเข่งยิงปืน

เเต่สิ่งที่ได้มา ทั้ง การไปสิงคโปร์ เเละ การ บรรยายสรุปต่อหน้า ผบ.ทบ. ถือว่า ทดเเทนกันได้จนเกินไปด้วยซำ

งานชิ้นสุดท้ายของ ผม คือ การเขียนหนังสือเล่าเรื่องความภาคภูมิใจ ที่ไปสิงคโปร์

เพื่อตีพิมพ์ใน วารสาร ของหน่วย

(ถึงกายจะห่าง จิตยังคงฝังตรึงมั่น ผูกพันธ์ สถาบัน เชิดชู)


สุดท้ายนี้ ผมคงไม่เป็นอย่างนี้ได้ถ้าไม่มี

พลโท สมเกียรติ สุทธิไวยกิจ ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง ในขณะนั้น

พลตรี สูตร จรูญชาติ ผู้บัญชาการศูนย์การกำลังสำรอง

ผู้กำกับนักศึกษาวิชาทหาร ม.รามคำเเหง (เเม่ติ๋ม)(พี่โย)

เเละ ครูปกครองที่ไปสิงคโปร์ด้วยกัน

พันโท สิทธิรัตน์ ศรีน้ำเงิน (ครูจุล) ที่ไปเยี่ยมที่ไร ต้องอิ่มกลับมาทุกที เเละ

พันตรีหญิง จิดาภา บุญกระพือ (ครูเอ)คนสวยเเห่ง ศสร ที่ไปเยื่ยมตลอดตอนไปภาคสนาม

ครูเเผนกวิชาอาวุธ ทุกท่าน รวมทั้ง การดูเเลที่ภาคสนามด้วย

เเละ ครูเเผนกสงครามพิเศษ เเละ

พันเอก สถาพร สุขสมบรูณ์ หัวหน้าเเผนกส่งบำรุง ครูต้น ที่ไว้ใจให้ผมเป็นวิทยากร

เเละที่มาเเรงเเซงโค้ง
พี่ปูเป้ ร้อยเอก หญิง มาริกา ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา 
ผู้กองคนสวยเเห่ง กองกิจการพลเรือน หน่วยบัญชารการกำลังสำรอง
 ว้าว สปอนเซอร์เยอะจัง

นศท.เมธี ธรรมปราโมทย์ ชั้นปีที่5 เหล่าราบ
ปี 50 เข้าร่วม international cadet crops ณ ประเทศสิงคโปร
ภาคสนาม สังกัด ร้อยฉลามขาว บก.หมวด 1 ตำเเหน่ง เสนารักษ์

ปี51  ผบ.หมู่เครื่องยิงลูกระเบิด ขนาด81 (ไบรอันท์)
       วิทยาการการเข้าร่วม icep รุ่น2 
ภาคสนาม สังกัด ร้อย1 หมวด2หมู่ปืนกล ตำเเหน่ง ผบ.หมู่ปืนกล
งานพิเศษ 
       งานถวายความอารักขา สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี ณ หอประชุมรามคำเเหง